Contemplatieve kunst, verwordende betekenissen.

 

Zo mijn leven geen getuigenis van schoonheid is, laat het dan de schoonheid van de waanzin zijn.

In andere geschriften verwijs ik naar de zwaarte van wat me drijft, me meeneemt en bepaalt wat onuitspreekbaar is, een illusie die twijfel nalaat, een gebeuren van intense verbondenheid.

Dit wezenlijke gewaarworden van niet, tot nog toe, rationele waarnemingen, vervoert me naar de grenzen van het waarneembare.

Noem het geen waanzin, noem het meditatieve leegtes van aanwezige onbenoembaarheden.

Intens zoek ik de dingen nauwkeurig te benoemen, mijn kennis is te beperkt, mijn drijfveer des te subliemer.

Dit wil geschreven worden, verwoord, betast naar degelijkheid, kritisch afgewogen tegenover een weten dat nauwkeurigheid vereist. Mijn logica volgt de gekende paden niet, verwerp ze niet. Volg de gedachtengang, volg hem vanuit een andere oorsprong dan de Westerse, de materiële, de wereldlijke. Benader hem vanuit je wezenlijke verbondenheid met het tijdelijke, benader hem vanuit die andere dimensies waarover je weinig bewustzijn ontwikkelde.

 

De vraag stelt zich: “Zijn er dan fundamentele verschillende leefwerelden, verschillende denkwerelden? Hoe ontplooien en vormen zich de normen, de begrippen, de waarden, welke invloeden zijn voor het denken bepalend en door omgeving of opvoeding gekeurd, welk denken is het “ik” welk denken is het “ander”.

Welke verschillen tonen zich in die denkpatronen van een Westerse of een Oosterse wereld. Hoe heeft die gedachten ontwikkeling zich gemanifesteerd vanuit de verschillende invalshoeken, worden prikkels stimulansen en waarden anders bepaald omdat ze anders ervaren worden? Wat is daarin de bepalende visie met betrekking tot het bewustzijn?”

 

TESS / MARIE THERESE DELEU.